Pijn bij het vrijen

Veel vrouwen hebben wel eens last van pijn tijdens het vrijen. De een wat vaker dan de ander. Als u vaak pijn hebt, is het logisch dat u minder zin krijgt om te vrijen.

Oorzaken

Sommige vrouwen ervaren pijn bij diep doorstoten van de penis. De gemakkelijkste oplossing is dan om een houding te zoeken die voor beide partners aangenaam is. Andere vrouwen hebben last van hun buik of bekkenbodempijn na de gemeenschap. Het kan dan gaan om een soort spierpijn, doordat de bekkenbodemspieren heel gespannen zijn geweest tijdens de coïtus.

Veel vrouwen hebben last van branderige of schrijnende pijn bij de ingang van de vagina voor, tijdens of na de gemeenschap. Ook plassen na afloop geeft dan nogal eens een branderig gevoel. De meest voorkomende oorzaak daarvan is dat gemeenschap plaatsvindt terwijl u niet of onvoldoende seksueel opgewonden bent. Een andere oorzaak van pijn bij de vagina-opening kan zijn dat u onbewust de bekkenbodemspieren aanspant, waardoor de ingang van de vagina nauwer wordt. Zo ontstaat gemakkelijk een vicieuze cirkel: doordat gemeenschap pijn doet is het logisch dat u een volgende keer bang bent dat het opnieuw pijn gaat doen. 

Andere mogelijke oorzaken zijn vaginale infecties, huidirritaties of zeldzame huidziekten, een bevalling, of hormonale veranderingen na de overgang, maar veel vaker is irritatie het gevolg van onvoldoende opwinding en vaginale droogheid.

Gevolgen van pijn bij de ingang van de vagina

Bij vrouwen die doorgaan met gemeenschap terwijl het pijn doet, kan op den duur de huid chronisch geïrriteerd geraken (vestibulitis). Bij ongeveer 3% van de vrouwen lukt het zelfs niet (meer) om gemeenschap te hebben door het automatisch aanspannen van de spieren van de bekkenbodem. De opening van de vagina wordt zo heel nauw (vaginisme).

Behandeling

Na een gesprek onderzoekt de gynaecoloog u lichamelijk om irritaties, infecties of kleine afwijkingen op te sporen. Met een inwendig gynaecologisch onderzoek kan worden nagegaan waar de pijn precies zit. Soms kan een vaginale tablet, een creme of een antibioticakuur hulp bieden. Een kleine operatieve correctie is zelden aan de orde. 
Het is ook mogelijk dat een verdere verwijzing naar een bekkenbodem-fysiotherapeut, een medisch psycholoog of eventueel een seksuoloog/relatietherapeut noodzakelijk is.

Meer informatie